Innsbruck Alpine Festival
Door Willem HasekampAlpiene avonturen: Richard en Willem trotseren Innsbruck!
Wat een weekend hebben we achter de rug. Richard en ik (Willem) trokken richting Oostenrijk voor een waanzinnig avontuur: de K42 van het Innsbruck Alpine Trail Festival. Hier is ons vliegende wedstrijdverslag van start tot finish!
De heenreis: De toon is gezet
Om zes uur ’s ochtends stappen we de auto in voor een vijfdaagse trip naar Innsbruck. De verplichte uitrusting zat strak ingepakt, de sfeer was top en met een heerlijke playlist op de achtergrond vloog de reis voorbij. Eenmaal aangekomen konden we niet wachten. We doken direct het start-finishgebied in om de fantastische trailsfeer te proeven. De adrenaline stroomde meteen door onze aderen!
Dagen voor de wedstrijd: Verkennen en sfeer proeven
Op donderdag gingen de trailschoenen direct aan. We reden richting Mutters om de eerste kilometers van het parcours te verkennen; de benen voelden goed en de vuurdoop met de Oostenrijkse hoogtemeters was een feit. Vrijdag stond in het teken van rust en ontspanning. ’s Middags zochten we de gezellige trail expo op het festivalterrein op. Met zoveel vette merken vertegenwoordigd begon het wedstrijdgevoel nu écht te kriebelen.
De wedstrijddag: Klimmen, dalen en knallen
Race day! Na een vroege wekker liepen we naar de bus die ons naar de start in Mutters bracht. We waren ruim op tijd voor de strenge materiaalcontrole van de verplichte uitrusting. Alles was gelukkig in orde! We mochten starten in de tweede wave, na de pro’s. Na een korte afdaling begon het echte werk: een zware klim van 900 hoogtemeters naar het hoogste punt op ruim 1800 meter. Wat een uitzicht!
Daarna volgde een slopende afdaling van maar liefst 1200 hoogtemeters. Dat voel je wel in de bovenbenen! Beneden nam ik bij de verzorgingspost uitgebreid de tijd om bij te tanken voor het tweede deel. Dat bleek een stuk technischer, zowel up als down. De laatste kilometer was puur kippenvel: het uitzinnige publiek schreeuwde de lopers letterlijk naar de finish. Na de finish nam ik mijn medaille in ontvangst, genoot ik van een welverdiend alcoholvrij biertje en wachtte ik Richard op om samen te proosten.
Na de finish: Nagenieten en herstellen
Moe maar voldaan liepen we terug naar ons hotel voor een heerlijke, warme douche. Daarna doken we snel weer het festivalterrein op om lekker te eten en na te genieten van deze geweldig georganiseerde wedstrijd en natuurlijk onze prestatie.
De terugreis: Nagenieten met pasta
Zondag stonden we relaxed op. De terugweg had flink wat oponthoud, maar dat gaf ons juist alle tijd om uitgebreid na te kletsen. Eenmaal thuis wachtte de ultieme verrassing: Henny had een heerlijke pastamaaltijd voor ons klaarstaan. De perfecte afsluiter van een onvergetelijk trailweekend!
